30-12-07

[ Benaderen II ]

Eigenlijk is dit net als Heidegger en z'n "benadering". Kleine stukjes Pam, in kleine stukjes van Pams tekst. Aan u om de werkelijkheid van Pam achter Pam's blog te vinden. Of te bedenken.

19:18 Gepost door Pam* | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

[ Benaderen ]

Ik ben zó verliefd. Nog steeds. Houden van, ja. Maar het gaat verder dan dat. Verliefd, nog steeds. Verliefd is een woord dat onmiddellijk aan dweperige tieners doet denken, maar hoe moet ik mezelf anders uitdrukken? Ik denk dat de postmodernisten dan toch gelijk hebben; de realiteit valt niet samen met één woord. We zullen eindeloos moeten benaderen.

Wel, in dat geval:
Morgen is het nieuwjaar. Tot dan liggen er nog uren en uren af te werken werk voor me klaar. Het ruikt hier naar vanille. Mijn bureaulamp is spierwit. En ik mag wel eens meer schrijven, als ik er ooit iets van wil maken. Waarom tikt de regen niet meer tegen het raam? Wanneer zal dat pakje uit Amerika aankomen? Volgende week moet ik ook weer bergen verzetten. Hé, het is zondag vandaag. De naam op de stereo lijkt op zijn naam.

Bijna. Twee letters.

11:55 Gepost door Pam* | Permalink | Commentaren (2) |  Facebook |

10-12-07

[ The love of a good woman ]

"He got lonesome," Philip said.
Sophie laughed. She said, "Yes. He go lonesome for us."

Alice Munro

10:08 Gepost door Pam* | Permalink | Commentaren (3) |  Facebook |

28-11-07

[ Voedsel enzo ]

Warme chocolademelk met een beetje vanillesuiker erin. Een van de betere dingen voor het slapengaan. En o ja, voor een keer heb ik boterhammetjes gesmeerd. Ze zijn zo lekker dat ik niet kan wachten tot morgen om ze op te eten.

Slaap lekker.

Vanillesuiker..
Chocola..
Droom..

:)

23:10 Gepost door Pam* | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

25-11-07

[ Wie had dit ooit kunnen denken ]

Lange vingers draaien het volume hoger. De zilverkleurige hi-fi twinkelt in het vroege zonlicht. De tonen vullen de ochtenlucht. De gordijnen zijn weggeschoven, het glas van het grote raam is doorzichtig en helder. Haar blote tenen huppelen over het tapijt. Tenen kriebelen tussen de dikke pluizige stof. Licht danst haar lichaam. Zijn hemd is haar veel te groot. De mouwen glijden over haar handen, laten alleen de vingertoppen vrij. De blauwe stof glijdt aan een kant van haar schouder. Gebruinde huid, haar witte topje. Ze gooit haar hoofd achterover, lacht een stralende lach. Geluk straalt op haar wangen. En ze danst met de muziek, neuriet de woorden.

Vanuit de keuken kijkt hij toe. Zijn hoofd rustend op de witte deurstijl. Wie had dit ooit kunnen denken? Durven vermoeden.

13:53 Gepost door Pam* | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

18-11-07

[ Private kind of happiness ]

Achterin de auto. En ik kan hen voorin niet horen. Afgesloten, door de muziek, door het razen van de autosnelweg. Ik heb m'n dikke, wollen muts op. Mijn haren pieken over mijn schouders. Zoetjes sabbel ik aan het chocomelkje. Chocomelk, als in lang vervlogen tijden. Als in tikkertje in de kleuterklas. Mijn botjes staan naast elkaar, zij aan zij op de automat. Knietjes ook, tegen elkaar, zij aan zij, botsend tegen de passagierszit voor me. En de vrouw op de radio zingt over donkere electronica beats heen. Iets van another kind of love, en iets van meant to be. Ja, zo is het. En zo is het goed. En zo glimlach ik.

23:58 Gepost door Pam* | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

25-10-07

[ Woordpuzzel ]

Voelen visueel beschrijven in vele vuile woorden. Puzzelen.

15:55 Gepost door Pam* | Permalink | Commentaren (3) |  Facebook |