27-01-08

[ Tollen ]

Er zijn zoveel dingen die ik zou willen veranderen. Aan mij. Aan hem. En ik weet niet welke daadwerkelijk veranderd moeten worden. En welke beter niet. Het gaat allemaal aan mij voorbij. Het gaat mij te boven. Zo'n dingen zijn onvatbaar. Zo'n dingen doen je beseffen hoe klein je bent.

Ondertussen gaat mijn gemoed van hoog naar laag. Zeer hoge hoogten, en zeer lage diepten. Tegen hoge snelheid. Vallen. Opstijgen. Tegen hoge snelheid.

Ondertussen weet hij niet wat er gebeurd. Hij slaat zijn armen om me heen, maar kan me niet vatten. Begreep hij het nu maar gewoon. Dat is nog zoiets. Een van die vele dingen.

Begreep hij het nu maar gewoon. Die vele dingen die zo onvatbaar zijn. Die vele dingen die zo ongrijpbaar zijn. En die mijn hoofd doen tollen.

12:41 Gepost door Pam* | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

Commentaren

Heel mooi verwoord. Know exactly how that feels. I say, ogen open houden!
Grtz.

Gepost door: Jer | 29-01-08

De commentaren zijn gesloten.