02-09-07

[ Doe niet wat ik vanmorgen gedaan heb ]

Ga nooit weer 'even liggen', nadat je reeds een paar uren wakker was. En val dan zeker niet weer in slaap. Met andere woorden; doe niet wat ik vanmorgen gedaan heb.

In een goed halfuur tijd droomde ik de gekste dingen en helemaal levensecht. Ik daag u uit enige logica te vinden.

Dat er beneden in de tuin, onder mijn raam, twee volwassenen op pony's twee grote boerenpaarden voor hun uit dreven. Ik vroeg me nog af waarom die grote, krachtige paarden gehoorzaamden aan de richting die de kleine paardjes aangaven, maar blijkbaar kon het. (Weet goed dat hier nergens in de buurt een paard te bespeuren is, by the way.)

Dat mijn bompa op bezoek was. (Waarom hij? 'k Heb hem al hele tijden niet meer gezien..) En ik zenuwachtig zat te denken over wat ik nu voor hem kon koken, nu hij zo plots aan m'n deur stond. En dat ik toen dacht aan de voorraad aardappelen, waarvan ik er toch altijd veel te veel heb. Ik hoopte dat ze ondertussen niet alweer zo verschrompeld en oud waren geworden. Maar (en dat is me nog nooit overkomen) er bleken alleen nog maar drie miniaardappeltjes over te zijn, het einde van de voorraad. Hij moest alsnog zelf iets te eten gaan halen.

Dat ik in het studiootje van een bevriend koppel was, hetgeen ze net gingen verlaten omdat ze een huis hadden gekocht. (Note: dat studiootje heeft nooit bestaan, een huis hebben ze wel al een tijdje geleden gekocht.) En ik was me aan het voorstellen hoe ik het met Hem kon overnemen. Maar bedacht ook dat het veel te klein was, en dat we het er waarschijnlijk niet echt fijn zouden hebben.

En op de een of andere manier lag ik daarna in een bed. Zijn bed, maar ik lag er alleen, opgekruld in het dons. Ik was naar daar gevlucht, en ik had me op de meest warme en beschermende plek mogen nestelen. Maar ik voelde dat Hij in de buurt was, en dat alles goed was. Dat dit was wat ik wou, wat ik nodig had.

En toen ik ontwaakte uit dat bed was ik op de meest vreemde wijze weer at my place, en was de bompa weer wedergekeerd van zijn zoektocht naar voedsel. En ik vroeg me af hoe lang ik had liggen slapen, alvorens te merken dat hij terug was.

Maar daarna werd ik écht wakker. En ik zocht waar de bompa was, maar hij is hier nog nooit geweest. Ook de voorraad aardappelen is, zoals gewoonlijk, nog veel te groot voor mezelve. Wat ik op dit moment, dankzij de levendigheid van de droom, het meest besef is Zijn afwezigheid. Maar daar zal in de loop van de dag wel wat aan gedaan worden.

Een goede morgen, lieverds!

10:48 Gepost door Pam* | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

De commentaren zijn gesloten.