31-05-07

[ En hierna zal ik mezelf belonen met zo'n duur, professioneel fototoestel ]

Gedaan met 'Mijn zoom gaat zo ver niet' of 'De batterijen zijn weer af' of 'Waarom stelt hij nu niet scherp?!'. Gedaan met dat soort digitale fotocamera's dat in een ver verleden de hippe, moderne vervanger van de wegwerpcamera vormde.

Een echt fototoestel, dat is wat we willen. Zo eentje met een serieuze lens, en vele functietjes. Zo eentje die het knalrode van een paraplu kan vastleggen. Inclusief de miljarden regendruppeltjes die erop liggen te schitteren. Zo eentje die een mier een dino kan doen lijken, en een wimper een boomstronk.

Want als fotograaf zie je meer. Wanneer je uitkijkt naar dingen en dingetjes om op de gevoelige plaat vast te leggen, zie je weer meer van de wereld waarin je leeft. Als fotograaf het je meer oog voor dingen die je al weer gewoon was geworden. En als fotograaf heb je meer oog voor detail.

Daarbij ben ik sowieso iemand die plots kan uitroepen 'Oh, hoe mooi is de binnenkoer van die boerderij, zo in de zon, een mens zou er toch een foto van moeten nemen!' of 'Hé, dat is net een prentenbriefkaart, maar dan in het echt!' - waarop de mensen in de buurt vol medelijden met hun ogen draaien.

Ik ben echter ook iemand die niet houdt van half werk. Of werken met half materiaal. En aangezien men met de gemiddelde normale mensen-fotocamera geen prentenbriefkaart-fotos kan nemen, zwijmel ik iedere keer ik de afdeling met +500 euro fototoestelletjes passeer.
Zo eentje zal ik mezelf kado doen.

Als ik ooit geld heb, that is.

 

 

Ps. Blogje bestaat vandaag 666 dagen. Des duivels!

22:50 Gepost door Pam* | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

De commentaren zijn gesloten.